Wim Boevink in Trouw lees ik graag. Heel persoonlijke observaties. Zijn collum van afgelopen woensdag over de film ‘Tree of life’ was aangrijpend. Hij en zijn vrouw diep verzonken in het eigen levensverhaal; op zoek naar een zin en samenhang? Ik kon hem helemaal meemaken tot hij troost zocht/bood in ‘het goddelijk plan’. Dat we dat maar in alles zouden mogen zien. Goddelijk plan in Demjanjuk? Dit keer haakte ik af. Hoe ik dat dan wel zie; die presentie van God in alles?

Als scheppende aanwezigheid in deze ‘Irrsal und Wirsall’?.

Maar een ‘plan’ nee daar heb ik geen behoefte aan. Levende Presentie; dat wel…

Maar eigenlijk denk ik wel dat hij dat bedoelde?