7C Geestelijke oefening 2001-2011 …


Dit was de derde ‘poot’ gedurende deze jaren: de ‘geestelijke oefeningen’. Natuurlijk was ik ook hier al veel langer mee bezig. Meditatie en gebed boeiden mij. Hoe doe je dat? Dingen als lichaamshouding, ademhaling e.d. kende ik niet vanuit mijn eigen traditie; was zelfs ‘gevaarlijk en Oosters’. Mijn ‘stille tijd‘ die ik had(= 1973-78) geleerd bij een evangelische studenten beweging was vooral gevuld met ‘scrupules’. De boeken van Henri Nouwen zetten mij op een ander spoor: stilte/woestijn als heilzame aanwezigheid. Vanaf 1985 werd ik door het boek van Kees Waaijman op het spoor gezet van ‘de geestelijke oefening’. Later kwamen daar de prachtige boeken van Han de Wit bij: ‘Contemplatieve psychologie’ en ‘De verborgen bloei’. Twee meesterwerken! Van hem heb ik de indeling van ‘oefeningen’ gericht op denken, voelen, lichaam en handelen. Daarnaast was ik vanaf 1987 betrokken bij het ontstaan en de realisering van de Spil; een retraitecentrum. Daar vroegen wij ons natuurlijk bijna dagelijks af ‘wat werkt’? Welke ‘(werk)vormen’ dragen bij aan de ‘inhoud’?

Mijn ‘crash’, mijn ervaringen met Merton en het boek van Ton Lathouwers waren mijn eerste echte ervaringen met wat mijn oefening was: “Ga daar dan staan, presies daar waar geen plek is”. Zonder mij vast te klampen aan iets wat zou werken.

Precies daar
En een andere keer klaagt Abe ten einde raad: ‘Ik vind helemaal nergens meer een plek om me nog staande te houden!’ ‘Ga daar dan staan, precies daar waar geen plek is om te staan’, is het commentaar van Hisamatsu. (Meer dan een mens kan doen; 31)

Mijn studie van het fenomeen retraite zette eigenlijk al mijn ‘praktische’ ervaringen op een rij (samen met mijn lezingen over spiritualiteit uit 1987). Allerlei ‘praktijken’ kregen een diepte die het daarvoor niet kende. Zij waren allemaal hulpmiddel om mensen bij zichzelf, God en de echte dagelijkse werkelijkheid te brengen. Zonder daarbij vanuit vooringenomen verwachtingen bezig te zijn. Radicale ontvankelijkheid/dialoog; vergelijkbaar met Job. Een paar die mij het meeste aanspreken zijn:

De Lectio Divina/ de geestelijke lezing. Een wijze van lezen waarbij de tekst en de eigen werkelijkheid echt met elkaar in gesprek zijn. Een gevecht zonder regels den alleen dat het einde een zegen moet zijn. Ten diepste kan dat bijna elke tekst zijn die over ‘leven en menszijn’ gaat. Poezie en literatuur horen daar ok bij!

De Retraite. Ook dit kan in vele vormen gegoten worden maar is een activiteit waarin de persoon zich ‘terugtrekt’ in tijd en plaats om werkelijk met een Godsontmoeting bezig te zijn. Dat kan zelfs in de vorm van een 5 minuten eenzaamheid zijn die geopend wordt met een kruisteken.

Gebed en meditatie. Hiervan kent de christelijke traditie ongelooflijk veel vormen’ elk met hun eigen accenten en perspectieven. Mij spreekt natuurlijk het woordloze gebed in de vorm van centeringprayer het meeste aan (is dat leeftijd?). Hoe dichter bij God, mezelf deze wereld (en zen) hoe meer het mij lief is. Ten diepste heeft dat bij mij het karakter van ‘Hier ben ik, met al mijn shit’; bij/in U.

De spirituele (auto)biografie. je eigen levensweg en levensverhaal als vindplaats van God. Het meest aangrijpende voorbeeld daarvan vind ik het boek van O’Laughlin over Henri Nouwen. Je eigen levensverhaal als epifani van Christus in mij. Het opschrijven, verwoorden samen met een geestelijk begeleider/groep kan een bevrijdende werking hebben in de zin van dat er in mijn verhaal wel eens veel meer God zou kunnen zijn dan ik dacht… Ik denk hierbij ook aan het werk van Herman Andriessen over levensloop en spiritualiteit.

Het geestelijke gesprek; de collatio. Hierbij denk ik in de eerste plaats een het gesprek met een ‘gecertificeerd‘ geestelijk begeleider/pastor. Dit is een hele ‘eigenaardige’ discipline waarbij niet de problemen/neurosen/psyche/ervaringen centraal staan maar de alles dragende, overstijgende, doordringende liefdevolle werkelijkheid van God. Het godmenselijke  betrekkingsgebeuren. Deze focus doet zich ook voor in geestelijke vriendschappen. Dit vraagt een heilig luisteren en een volledig oprechte dialogische werkelijkheid.

Pelgrimage / Wandelen

De zeven werken van barmhartigheid / Compassie

Stilte

De Geestelijke Oefeningen van Ignatius van Loyola

Vasten

En niet te vergeten: Muziek & Theater & Kunst en Natuur / plaats / ruimte

10 gedachten over “7C Geestelijke oefening 2001-2011 …

  1. Pingback: Brian Mclaren; en een beetje ‘beter weten’ | Rinie Altena

  2. Pingback: Humanisten en Spiritualiteit | Rinie Altena

  3. Pingback: Peter ter Velde, Karen Armstrong en Mary Johnson; wat hebben ze gemeen? | Rinie Altena

  4. Pingback: Kerk als een tegendraadse oefenplaats? | Rinie Altena

  5. Pingback: Thomas Merton over Stilte | Rinie Altena

  6. Pingback: Thomas Merton over Stilte | Rinie Altena

  7. Pingback: Peter ter Velde, Karen Armstrong en Mary Johnson; wat hebben ze gemeen? | Rinie Altena

  8. Pingback: Brian Mclaren; en een beetje ‘beter weten’ | Rinie Altena

  9. Pingback: Humanisten en Spiritualiteit | Rinie Altena

  10. Pingback: Tip? Handboek Christelijke Meditatie | Rinie Altena

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s