Twee monniken en een vrouw.

Twee monniken die op reis waren kwamen bij een rivier aan, waar ze een vrouw ontmoetten. Omdat de vrouw bang was voor de stroming in de rivier vroeg ze of de monniken haar naar de overkant wilden dragen. Een van de monniken aarzelde, maar de andere zette haar op zijn schouders, stak het water over en zette haar neer op de oever aan de overkant van de rivier. De vrouw bedankte hen en vertrok. Terwijl de monniken hun reis vervolgden, was de ene monnik in zichzelf gekeerd en aan het broeden. Niet meer in staat om het zwijgen te bewaren zei hij wat hem dwars zat. “Broeder, onze spirituele training leert ons elk contact met vrouwen te mijden, maar jij pakte haar op je schouders en droeg haar!”

“Broeder”, antwoordde de andere monnik, “Ik heb haar neergezet aan de overkant, terwijl jij haar nog steeds bij je draagt.”

4 gedachten over “Twee monniken en een vrouw.

  1. Is dit de boodschap ?

    Er wordt gezegd dat hetgene we regelmatig denken, onze wereld schept. We denken ongeveer 17.000 gedachten per dag en velen van die gedachten zijn allemaal hetzelfde.

    Velen zijn ook onbewust, maar het zijn die gedachten die onze gevoelens ons zicht etc bepalen.

    Als we ons kunnen bewust maken van elke gedachte en ruimte maken voor gezonde gedachten dan kunnen we ons leven zo verbeteren. Dat bewustmaken gebeurt door meditatie en mindfulness.

    Er wordt gezegd dat het leven niet naar ons toe komt maar dat het van ons vandaan komt.

    Bijvoorbeeld en slechte dag gebeurt niet buiten ons maar binnen onszelf. Wij creëren die dag door onze conditionering en onze gedachten.
    “De boeddhisten zeggen dat alles “leeg” is m.a.w. niets heeft betekenis vanuit zichzelf maar krijgt een betekenis door onze interpretatie en het is die interpretatie die ons gelukkig of droevig maakt.

    Meditatie leert ons om alle gedachten, goede of slechte, gewoon te observeren en vooral niet te reageren.

    Als we ons droevig voelen, dien je te leren dat gevoel enkel te observeren en u er niet aan vast te klampen of te reageren.
    Leer niet te smachten of iets nodig te hebben, of afkeer te voelen op een situatie
    maar ze enkel te observeren zoals de dingen zijn.
    Enkel observeren, enkel observeren.

    Denken in cirkels , of herhaaldelijk denken is juist benzine voor verdriet,
    Dus door enkel te observeren laten we verdriet toe en kan het voorbij gaan.

    Dus die monnik die piekert …heeft de daad van de andere monnik vanuit zijn beleving geobserveerd en niet de daad op zich, bekeken. Hierdoor blijft het malen in zijn hoofd. En daarbovenop beleeft hij het huidige moment van de dag niet. hij leeft niet in het hier en nu.

Laat een reactie achter op Andrealine Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s